دورانی هست حالِ آدم خوب نیست، حال خراب ِ واقعی ،اصن حالت خوب نیست.مثل حال الانِ من ،مثلِ حال دیروز و هفته های پیشِ من توی این دوران مدام، سگ دو می زنی. که حالت اینی نباشه الان هست. ورزش می کنی، میخن

اين ٤ مين مسكني دارم مي خورم،

و ٥ روزي كه اين مريضي نكبتي رو تحمل مي كنم، صبح ها استفراغ، ظهر و عصر درد شديد ، تير كشيدن دلم،

شب هام باز درد هاي نواساني و اسهال...

+حتي دوس ندارم بگم مريض شدم، اين تنها,يي نميزاره...

+دو روز گذشته و کاش حساب کتابی بود که می گفت تولد امیرحسن، چت و مسیج هات، کار اداره ، تلفن و ویس هات ،صحبت با دوست و حتی دور دور بعد صبحونه با همکار جانت از چند دقیقه فرصت بین راهی راجع به ناراحتی من کمتر بود.

کاش یکی بود که می گفت اون چند دقیقه خیلی بیشترِ. از چند روره... تا می فهمیدم من مهم تر از همه اینام.

برای شمایی که منو می شناسید ، آگاهی دارید که من آدم عصبی ام نیستم ، یکدفعه عصبانی نمی شم و واکنش نشون نمی دم ... أروم تر و صبور تر از این حرفام که سر یک حسادت یا چند جمله داد و بیداد کنم، اینکه ساعت ۳

چرا دفترچه سربازي مون نمياد؟!!

رسيدگي كنيد يه موقع بد نشه، مارو سوريه نمي فرستيد؟

- خب دیگه چی می خوای؟

+ چیزی که همه می خوان

- عشق؟

+ گور بابای عشق، یه هدف

Predestination

الان اگه بنده به دلار ۱۴ هزاری هم اعتراض کنم ،

باز می گید تو مسائل اقتصادی دخالت نکن !

بنده دقایقی پیش خودمو وزن نمودم ، و با افتخار به میزان ۵۸.۶ رسیدم ،

یعنی ۷ کیلو اضافه وزن ،

با احتساب کمر درد شدید به دلیل گودی کمر.

+من تمام زندگیم دور و نزدیک ورزش کردم و تا به الان از تناسب اندام مناسبی برخوردار بووووودم

خلاصه من میخام دوباره چالشم شروع کنم.

از امروز ، هر روز مقدار کالری سوزی و یه حدود از مواد غذایی م رو می نویسم باشد که سر یک ماه کم کنم. حالا میبینید...